O filántropo Eusebio dá Garda deixou dito nun dos apartados do seu testamento (25 de xaneiro de 1897) que tras dar fin ás obras do Grupo Escolar que se estaban efectuando, as súas irmás e herdeiras investisen 200.000 pesetas na construción dun mercado de ferro na praza de Lugo, para o que o Concello debía ceder o terreo que alí estaba explanado.

Así, no ano 1900, e unha vez finalizadas as obras das escolas, o Concello comezou as súas negociacións con Rosa e Luisa da Guarda para cumprir a vontade do seu irmán, tomando a decisión de que o legado se investiría no corpo central do edificio, e que a cargo do municipio correrían a edificación dos corpos norte e sur do mesmo. O custo total ascendeu a 600.000 pesetas.

O arquitecto Pedro Mariño foi o autor do proxecto, dando comezo ás obras no ano 1901. No moderno mercado había mármores, mosaicos, marquesiñas, herrajes artísticos, numerosos rexistros de auga, desaugadoiros e a luz que penetraba directamente polas cristaleiras.

O pavillón central tiña 52 postos, que se destinaban exclusivamente á venda de peixe fresco, mentres que os pavillóns laterais dispoñían de 45 postos cada un, onde se venderían legumes, pan, ovos, galiñas ou carnes de porco e vacún. Nas marquesiñas distribuíronse outros 28 postos máis para verduras, flores, froitas e outros artigos.

A inauguración das novas instalacións foi presidida polo entón alcalde da cidade, o señor Folla Yordi, acompañado polo primeiro tenente de alcalde, Lens Vise, e a irmá do benefactor Rosa dá Garda.

A pesar da beleza arquitectónica do edificio, o mercado dá Garda foise quedando pequeno para o barrio ao que daba servizo, optando pola súa demolición por partes. A nave central foi a primeira en ser substituída por outra máis funcional, pero non demasiado estética, que comezou a funcionar a finais de 1958. Máis tarde edificaríanse os corpos norte e sur que substituirían na década dos sesenta, ao edificio que acaba de derruirse.